Wpływ rytmu dobowego
Rytm dobowy wpływa na stan aktywności ruchowej człowieka. Według fizjologicznej krzywej pracy w dobowej wydolności wysiłkowej występują dwa szczyty: o godzinie 9—10 oraz 16—17. Najniższy poziom wydolności pracy występuje o godzinie 2—3 (należy brać to pod uwagę przy pracy nocnej, przy prowadzeniu samochodu w nocy itp.), a w mniejszym stopniu o godzinie 13—14. Jeśli chodzi o pracę umysłową, to badania wykazały, że największa sprawność umysłowa u większości osób przypada na godziny ranne (szczyt jest około godziny 10), a w godzinach popołudniowych około godziny 18. Spostrzeżenia te dotyczą praw ogólnych dla gatunku ludzkiego. Mogą istnieć indywidualne — nawet znaczne — odchylenia od tych reguł i indywidualny zegar biologiczny, warunkujący inne rozłożenie w czasie największej wydajności pracy, zwłaszcza umysłowej, i potrzebie wypoczynku (patrz rozdział o znaczeniu snu dla zdrowia i urody).
Rytm dobowy powinien być uwzględniany przy planowaniu pracy (ograniczenie pracy w godzinach nocnych), a także podczas podróży międzykontynentalnych ze wschodu na zachód lub w kierunku przeciwnym. Podróże do krajów, w których są odmienne czasy miejscowe, powodują rozbieżność między zegarem wewnętrznym człowieka a czasem miejscowym i dopiero po około tygodniowej adaptacji i ,przyzwyczajeniu się organizmu do nowych warunków ustępują zaburzenia snu i łaknienia, uczucie zmęczenia. Zjawiska te nie występują podczas podróży w kierunkach południkowych, a więc z północy na południe i w odwrotnym kierunku.
